FLORES SEN XARDÍN.- P 5

Poema nº 5

Cegada polo resplandor do sol,
pensaba a estrela, que se apaga co día,
que o fin do mundo chegaría

ao faltar a noite en que brillar.

Acariñando a esperanza de escapar,
pensaba a ave na gaiola cativa
que o fin do mundo estaría
ao non haber ceo en que voar.