6).- Primeiro Chanzo P 14
Poema nº 14
Foxe sen correr, desprovista de présa,
cara á meta do teu corpo, ser activo.
Súmete en ti. busca os sentimentos
escondidos, medorentos, na árbore espiñenta
con raíces no teu peito. Súmete e non saias.
Non escondas as apagadas ascuas que naceron
da frialdade dos teus sentidos, no cálido infinito
da esencia esparexida na túa contorna aveludada.
Non menospreces o son do tanxido da campá,
que rompe o aire, que anuncia a vida, xa nada,
soprando o fume asfixiante do arder da alma.
Baixo o sol, desfeito en cinzas dos escuros,
que nunca arderon, avívase o lume do amor.
No hay comentarios:
Publicar un comentario