6).- Primeiro Chanzo P 6
Nº
6
Goza de tantos ollos a noite,
que tanto de arreo contalos
dame campás a madrugada.
A monotonía do canto do grilo
fai comprida a miña curiosidade,
grande, como coral de mil voces,
e hasta moi perto do alba
faime compaña na miña vixía.
Reflete cóxegas a miña vela
na miña lembranza calma,
nas celdas da alma escondida.
Os teus recordos non me durmen,
e non durmido desvélase meu
sentido.
Soño sinxelo, soño aquelo
que da nosa relación
resulta sempre belo.
Mentras os nosos beizos
doridos
soñan con bicos estremecidos.

No hay comentarios:
Publicar un comentario