2). Versos atopados P 2
Nº 2
Nin in memoriam, nin ostias,
ti segue camiñando pola saída adiante,
que sei que recoñecerás, é como a entrada!
Vas decatarte de que non verás bandeiriñas,
nin aplausos, nin músicas estridentes.
Asubíos non tes porque. Quen xulga!
Chegaches aquí dun mundo baleiro,
chamado nada, e vas cara á nada,
onde o non existir vai colmarte de felicidade.
Alí non existen perversos, nin envexosos.
Algún día alí atopareite, onde o que se pode ver
é tan grande, que non importa se non te vexo.
Eu falarei mudo contigo e ti poida que fornézasme
de remedios. E que mellor remedio que gozar
dun mundo no que os vivos, verdugos, xamais
serán.
Non tiñas présa, pero agora camiña sosegado.
Mariano, ata
que escollamos estrelas no ceo da nada!

No hay comentarios:
Publicar un comentario