Poema nº 8
Déixame parte da túa alma,
que será o meu século de tempo.
Déixame deter cos meus labios
o derradeiro segundo da túa vida,
que será o meu século de tempo.
Quero facer do teu segundo
o meu século longo de amor.
Avanza polo meu sangue,
con brazadas cadenciosas,
amorosas, silenciosas,
avanza polo meu sangue
pondo caricias de seda
nas paredes tapizadas
do seo das miñas veas.
Donde saes fogo
do meu amor, amplo misterio?
Lembranzas, só lembranzas
perdidas na tempestade do tempo,
entre os desordes da miña alma
dende que te perdiches no vento,
dende que te perdiches no aire
dos longos camiños do ceo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario