Poema
nº 7
Foron ás túas mans o primeiro que toquei ó coñecerte
e de verdade que sentín as bolboretas amorosas dos teus
dedos.
Foron as túas mans, deseguro, que puxeron un vermello
aveludado nas paredes do meu corazón tremecente.
Tiven soños ó teu lado, doces soños, que acenderon
os esqueiros de miña alma sen queimar-me.
Nunca dormín sen acariñar as falanxes dos teus dedos
esquiando pola miña palma de man ata dormirme.
As túas mans tremelexantes acariñaban os recunchos
escondidos entre os poros aledados da miña cara.
Ainda sinto as túas mans facendo estelas de seda
bambeando diante os ollos do meu ser eternamente.
No hay comentarios:
Publicar un comentario