Poema
nº 11
Volviches a ti logo de ver como es,
e unha vez que te sentes como antes
soñas de novo ilusións, soñas
que o teu corpo ten vida, vives
esperando que che abran a porta
tras a que os pensamentos vense
coa dozura do bico nos ollos,
coa pausada caricia da mirada,
e de súpeto intensamente un sorriso
no rostro abre o corazón da túa alma.
Flores, tes pétalos case vermellos,
e unha vez que te sentes como antes
soñas de novo ilusións, soñas
que o teu corpo ten vida, vives
esperando que che abran a porta
tras a que os pensamentos vense
coa dozura do bico nos ollos,
coa pausada caricia da mirada,
e de súpeto intensamente un sorriso
no rostro abre o corazón da túa alma.
Flores, tes pétalos case vermellos,
repartidos pola seda
da cara,
de ouro, esmaltado floreiro,
No hay comentarios:
Publicar un comentario