E non durmín cando a noite
embalava o berce balouçado
correndo de aquí para acolá,
mexendo nas horas tan longas
que acordado na noite eu vivín.
A luz da lúa pendurada
dun ceo denso e ben tecido
ilumina con amor a negrura
dun fondo eterno plasmado
no sorrir dunha estrela fuxindo.
embalava o berce balouçado
correndo de aquí para acolá,
mexendo nas horas tan longas
que acordado na noite eu vivín.
A luz da lúa pendurada
dun ceo denso e ben tecido
ilumina con amor a negrura
dun fondo eterno plasmado
no sorrir dunha estrela fuxindo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario