Á MIÑA NETA RAQUEL.- 2006
Eres a dozura que faltaba
nesta larga escalada que me afoga,
neste mundo de loitas sen dereito,
nesta inxusta, á non sei onde, cabalgada.
Eres a mirada que me calma
as ansias de rebelarme a todo,
porque todo son espiñas e tristura,
inquedanzas que ateigan a alma,
todo guerras sen xeito nin cordura.
No hay comentarios:
Publicar un comentario