SERGIO.- 2004

Ó MEU NETO SERGIO.- 2004

 
Foi como una intensa luz

despois de que a treboada

me deixase vivindo a cegas.

Foi así que te vengaches por min

da natureza que tanto me roubou.

Naciches no berce do meu amencer

choutando polos pasales de pedra

do río fresco da alborada

despois de que me roubasen o amor.

Despoxoume o furacán traidor

de todo aquelo que amara tanto,

arrincándome do corazón a alma,

a  alma que alí estaba escondida,

lonxe da maldade e do horror da vida.