Andainas dos pensamentos P 17

Pozo Barrento
3).- Andainas dos pensamentos  P 17

Nº 17

Verde, todo extenso verde, aroma fresco, vida recente,
reflexo do raio de sol, millóns de espellos, estímulo,
eterno estímulo, recender cheiro infinito, suave latexado,
tenrura de recente nado.

Cheiro, extenso cheiro, gozo, todo extenso gozo,
manto envolvente, pracer, húmido frescor,

cheiro a herba, seo das miñas miradas de neno.

Nostalxia, recordos, saudade duns ollos
que alén do prado eran os raios de sol
que daban calor á herba, que daban sentido á miña vida.

Verdes, sempre os teus ollos verdes nas herbas de aquel prado meu. 
Nostalxia, dor e nostalxia da mensaxe tenra da túa ollada.

Verde, a túa mirada sol e pracer, cheiro e gozo a herba do  prado.

Se ti volveses ser o raio de sol brillante, xúroche buscar os teus ollos
nas herbas deste outro prado meu, na bela historia perdida
dun amor nunca esquecido. Espérame nel que penso volver.