3).- Andainas dos pensamentos P 9
Nº 9
Para ti, lóstrego da miña tormenta,
trono afastado que apenas se oe,
afogado no mudo retumbar
como o cheiro do aire,
como a dor da noite.
trono afastado que apenas se oe,
afogado no mudo retumbar
como o cheiro do aire,
como a dor da noite.
Para ti, leve burbulla que foxes
da contorna gris da miña existencia va,
aroma exótico sen presenza, soño,
soño de néboa pechada.
da contorna gris da miña existencia va,
aroma exótico sen presenza, soño,
soño de néboa pechada.
Temón que non terei nunca
no meu barco á deriva, escorado,
onda mariña desalgada, incolora,
opaco espello sen o meu corpo ecoado.
no meu barco á deriva, escorado,
onda mariña desalgada, incolora,
opaco espello sen o meu corpo ecoado.
No hay comentarios:
Publicar un comentario