Sete poemas a Ana P 1

Pozo Barrento
4).- Sete poemas a Ana  P 1

Poema nº 1

Vivirán en min estes días case azuis e eterno será este sol da infancia.

Esta alma de pureza chea, clara, como a luz da vida,

que brilla e que así, de súpeto, sentese agredida. 

Esta dolorosa ferida que non sangra externa,

pero encharca o ceo, a lagoa seca, ruidosa,

dos pensamentos en serie.

Noite e día, minuto eterno, esperanza máis que va.

Este sol de madrugada que non esconde a bágoa,

sempre ardendo no frío, xeados raios opacos,

que laceran a leve calor de toda vida que se acaba

no crisol dese ceo aínda non gozado. No centro da dor

de onde vés, querida filla, brilla a túa case azul infancia,

a túa eterna luz deste sol nunca apagado.

Vivirán en min os teus días case azuis e da túa infancia será este sol eterno.