Un verso, unha lembranza P 13

De Rabal a Vilarelho
1.- Rabal
c).- Un verso, unha lembranza  P 13

Nº 13

Cortáchesme as ás
por intentar obrigarme a non querer,
por non obedecer, como un servil gabador.

por non limpar a chaqueta
ó lavador de cerebros.

Cortáchesme as ás
por non tostarme ao sol
do reflexo amarelo do ouro,
do canto do tentador.
Cortáchesme as ás
roubándome o que máis quería,
atravesaches o meu peito sen coraza
por dubidar en adorarte sen coñecerte.

Cortáchesme as ás
por non gozar facendo dano,
por non querer aprender
a ser servil, a xustificar
o que ti chamas pecado.
Cortáchesme as ás porque tes o poder,
porque tes seguidores con cerebro de papel,
sen corazón, sen sentimentos,
secas as arterias da solidariedade e do amor.

Cortáchesme as ás por non seguirte,

cortáchesme as ás por non saber facer

a vista gorda,
por non sumarme á túa corda.

¿Por qué intentaches a calquera prezo
pechar as portas do meu corazón?

Deus...quen es? onde estás?
que é o que de verdade queres?
a quen premias? a quen defendes?

Só sei que me cortaches as ás

por negarme á comulgar

sen  sequera sentir pesar.