1.- Rabal
d).- Versos nas horas calmas P 18
Poema Nº 18
Se vostede espera que eu fale,
perde o seu tempo.
A seu eterno sorriso burlón
que se arrandea inquedo
sobre a pálida cor dos seus labios
xa non me emociona.
Se vostede espera que eu a mire,
perde o seu tempo.
A rara mirada ausente
que se move como o paxaro,
nervioso e máis axexante,
querendo mudar o ar,
a tranquilidade do entorno,
paréceme non ser de vostede.
Paréceme que disimula
a súa pena por verse soa.
No hay comentarios:
Publicar un comentario