1.- Rabal
d).- Versos nas horas calmas P 19
Poema Nº 19
Fría a pel, a mirada no mar.
Só, sentindo o abandono a soas.
Sen ti, amor que fuxiches
o pozo profundo do negro infinito,
das tebras eternas semellando
tristezas.
Queimándose o sangue
nas bágoas salgadas,
ardentes como a brasa,
da seca aridez do meu corpo.
Só, morto e só cos meus versos,
esperando as caricias perdidas
na miña noite eterna e fría.

No hay comentarios:
Publicar un comentario