Primeiro Chanzo P 9

Pozo Barrento
6).- Primeiro Chanzo  P 9

Poema nº 9

Podo escoitarte, maldita tarde, que agochas o sol da miña ledicia, apagas o raio dourado, besta maldita, arrefrías a miña alma dentro da hora escura. Así actúas, coma se os meus soños fosen froito dunha rara inconsecuencia; mudos, e non cegos, pero mudos encapsulados nos medos procreados por unha acción que só existe no feroz dor da noite, que lenta goza na ausencia do tempo. É excesivo o dano que na miña mente durmida tan insolente reflicte o xa vivido con temor, que me doe ao repetirse tan mal creados a imaxe, o son e o movemento quedo, paralizados nesa pantalla plana e falsa, pero nacida de moitos odios provocados.