5).- Tempo. Sete poemas a Mari P 1
Nº 1
Non te vaias, ou lévame contigo,
non traspases a sombra da túa vida,
que tes tempo que darme.
Non desaparezas ou serás a miña dor,
do meu tempo aínda non gozado.
Ilumina a escuridade inerte
que nos teus ollos fixouse
abrindo a xanela da túa coraxe,
para que a noite móvase rápida
e non enturbe a paz na miña alma.
Quéroche aínda demasiado
para que deixes de ser a miña luz, o meu faro.
Non desaparezas da túa vida, que é miña,
dáme os teus minutos cálidos, longos,
para que non tirite en soidade, frío,
non me deixes e vive no agarimo
do noso doce outubro eternizado.
Non me deixes sen ti, ou lévame contigo,
a gozar do infinito inesperado,
a gozar o noso amor blindado,
en silencio ou en liberdade gritado.
Respírame ao teu lado, aínda moito máis,
para fabricar un eterno presente,
pero non firmes en min un pasado
de dolorosa nostalxia de ti, muller.
Espera, polo menos, para morrer xuntos
no noso amor nunca acabado.
No hay comentarios:
Publicar un comentario