2).- Versos atopados P 12
Poema nº 12
Espere, non se mova da súa esquina, que é o niño da
súa mente.
Deixe que chegue á súa alma, rosario de ser ou non
ser,
o longo desfile de todos os meus sentimentos,
imperceptible devir
lapsus irrecoñecible, descoñecido misterio.
Corte con tenrura un ramo e cultíveo con calor
no seu corazón abonado, de entrega, de aceptación,
regado con auga clara, mesturando o amor e o sangue
do seu corpo nunca visto. Pense que son o estraño
do devir do seu soño, que son o misterio non sido
do seu sempre sido tempo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario