2).- Versos atopados P 14
Nº 14
Mergullando plenamente submerso na auga do meu
descanso,
pisando os cantos rodados da escura e eterna vacuidade,
por min, con fervor, por min rezade, escabrosas dúbidas
da miña vida.
Nada hai máis fácil que ver na escuridade,
experimentar a nada,
vendo figuras na pantalla. Unha ilusión caprichosa.
Unha mancha sen forma, pero de contorno dentado
vese convertida en corpo, diluído na nebulosa
da imaxinación ideada. Ollos deformes, xunto a
pestanas
que crecen cara a dentro, como crece a virtude na
alma,
como no corazón o pecado.
Son soños dispersos, sen norma. Ilusións truncadas,
sen resposta,
resplandores nun mundo morto, intereses sempre
escuros,
obxectivos inxustificados. Recreo nun mundo desalmado.
No hay comentarios:
Publicar un comentario