Versos Atopados P 15

Pozo Barrento
2).- Versos atopados  P 15

Poema nº 15  

Cando acariñabas as miñas mans sentía

bolboretas no corazón da miña alma.

Sempre foi o teu sorriso o que alegraba

a miña cara e oía nos teus xestos as doces notas

da música composta nos teus ollos,

partitura lida na dozura da túa mirada.

De súpeto descubrín o raio de luz

bailar sobre a fenda que o deitaba.

Imaxineime o día chamando á porta.

Por algo o galo cantara notas

de espertador preguiceiro, e as miñas mans

engurraron sabas de pureza, húmidas

pola suor da noite, ou serían choros de tristeza,

ou porvir incerto, puidesen ser cambadelas

traizoeiras pululando en mundo efémero.

Aínda non sei porque morriches, noite,

se no día non es ninguén, se sabes con certeza

que o meu soño non acabou o meu descanso.

Humidais bañáronme os pés, frescor interminable

de pracer, o sol por fin deume labazadas

con esa monótona vida. Xamais pensei que sería así.

E dixen adeus ao meu pai, e dixen adeus á miña nai.

Convertinme en eu e a miña circunstancia incerta.

Quixen voar só, sen mans que me freasen, nin ventos

que me levasen a favor dun obxectivo.

Quixen ser un eu aínda que non fose igual

ao que para min soñaran.