1.- Rabal
b).- Versos que xurden P 15
Nº 15
Non esperes
esta noite que non ten tempo na súa alma,
non esperes no
azul celeste da clara prata madrugada
que non ten tempo na súa alma.
Espéralle seica, por favor,
no atardecer afastado, cando a súa alma sexa testemuña
do reloxo parado sobre o frío latexar do seu corazón.
Non esperes
esta noite, que non ten tempo na súa alma,
non esperes
nesa estrela do infinito interminable,
ao non ter tempo na súa alma, nin corda no seu
corazón.
Non esperes
nunca máis que a súa alma parouse
nas quietas manecillas do seu corazón sen horario.
Non lle esperes, ilusión, que nin sequera ten alma,
nin tampouco corazón, só a súa hora parada.

No hay comentarios:
Publicar un comentario