UN PARÉNTESIS NO CAMIÑO

Un Paréntesis No Camiño

 

Alá por o ano cincoenta e catro do siglo pasado

partillaba artes entre os ensaios dos Nocturnos,

Lorenzo, Poncho Moreiras, Chelis e o Casiano,

voces e música que duraron na miña memoria

por ser imposible esborrallarse de xeito doado.

 

Un perfeito son, machacón, soaba belo ata hoxe:

 

“Aldeíña de Retorta de lonxe pareces vila

se non foran os carballos que tés no lado de enriba,

que tés no lado de enriba, que tés no lado de enriba,

Aldeíña de Retorta de lonxe pareces vila.

 

Se vas a Verín traime un verensín

que non sexa moi grande, nin moi chiquitín,

nin moi chiquitín, nin moi chiquitín,

se vas a Verín traime un verensín.

 

Beba usted, beba usted, beba usted,

Fontenova agua mineral.

 

Beba usted, beba usted, beba usted,

Sousas e Cabreiroá.”

 

Gracias, Miguel por refrescarme a mente

cos recordos sempre sedantes

dos meus amigos eternos, pois o carón deles

gocei atardeceres entre blusas de volantes.